Legion Polski 

Adam Słomka – organizator Legionu Polskiego w Ukrainie

Urodzony 23 listopada 1964 r. w Cieszynie w rodzinie Zaolziańskiej. Wykształcenie wyższe. Przywódca polskiej opozycji antykomunistycznej.

Zatrzymany w  stanie wojennym i internowany jako najmłodszy więzień polityczny  w Komendzie Wojewódzkiej MO w Katowicach, następnie aresztowany i skazany przez Sąd Wojskowy w 1982 r. za łamanie dekretu o Stanie Wojennym. Relegowany z IX Liceum Ogólnokształcącego w Katowicach. Jednocześnie zastosowano nadzwyczajne  represje: katowicki sąd eksmitował go zaocznie z mieszkania, a służby specjalne  PRL skonfiskowały samochód Fiata 126p pod zarzutem przewożenia przez A.Slomkę  „nielegalnych” książek Cz.Miłosza i J.Piłsudskiego.

Kilkaset razy zatrzymany prewencyjnie przez SB na „48 godzin”.

Oficer instruktor Związku Strzeleckiego – organizacji społeczno-wychowawczej nawiązującej do tradycji szkolenia paramilitarnego kadr J.Piłsudskiego dla suwerennego Wojska Polskiego. Zorganizował w 1988 r. konspiracyjny obóz szkoleniowy kadr Strzelca w Brennej na Śląsku.

W 1985 r. ponownie aresztowany i skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie na 2,5 roku więzienia za kierowanie „nielegalną” KPN - Konfederacją Polski Niepodległej (wraz L.Moczulski, R.Szeremietiew, T.Stański, D.Wójcik, A.Lenkiewicz, K.Bzdyl, N. Milewska).

Mimo ciężkiej choroby, (gruźlicy płuc wykrytej w 1985 r. w areszcie na Rakowieckiej)  nie został objęty jakąkolwiek amnestią. Zwolniony z więzienia u schyłku PRL, po osobistej interwencji premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher. Obrońca A.Słomki mecenas Piotr Andrzejewski, twórca Komitetu Helsińskiego został pozbawiony prawa wykonywania zawodu na polecenie władz.

Emisariusz polskiego podziemia antykomunistycznego do rządu emigracyjnego w Londynie. Adam Słomka został przyjęty oficjalnym protokołem przez Prezydenta Najjaśniejszej Rzeczpospolitej Kazimierza Sabata oraz premier Wielkiej Brytanii, która przekazała list z poparciem dla postulatu przeprowadzenia wolnych wyborów. Ponadto A.Słomka interweniował w  Amnesty International w celu uwolnienia Kornela Morawieckiego, lidera Solidarności Walczącej i nadania mu statusu więźnia sumienia.

Adam Słomka podpisał w Monachium porozumienie polskiej opozycji piłsudczykowskiej (KPN) z Kongresem antykomunistycznych organizacji emigracyjnych Ukrainy reprezentowanym przez Sławę Stećko (wdowę po premierze rządu Ukrainy).

Było to pierwsze współdziałanie patriotycznych sił Ukrainy i Polski od czasów wojny 1920 r z Rosją Sowiecką (Petlura-Piłsudski) i współpracy Ukraińskiej Powstańczej Armii z zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość, mającej miejsce tuż po zakończeniu II wojny światowej  zakresie rozbijania więzień NKWD.

 A.Słomka jako jedyny emisariusz podziemia niepodległościowego udzielił pod nazwiskiem wywiadu dla Radia Wolna Europa i BBC zapowiadając rychłe strajki i obalenie władz komunistycznych, a następnie powrócił do okupowanego kraju.

Pułkownik tajnej policji Z.Zygadło w Katowicach zabił w 1986 r. Krystynę Słomka (mamę Adama) jadąc po pijanemu samochodem. Sprawca pozostał bezkarny.

W lecie 1988 roku A.Słomka organizował akcje protestacyjno-strajkowe górników  w największym zagłębiu przemysłowym tj. na Śląsku, co w konsekwencji doprowadziło do obalenia władz komunistycznych. We wrześniu 1988 został skazany na miesiąc aresztu za  koordynowanie tych przełomowych protestów.

A.Słomka zorganizował blokady radzieckich baz wojskowych na terenie PRL przez działaczy KPN, Solidarności Walczącej i Strzelca, czym zmuszono  sowieckie wojska okupacyjne do opuszczenia Polski.

Koordynator krajowy okupacji budynków partii komunistycznej PZPR w 1990 r. , co doprowadziło  do rozwiązania kompartii i przekazania jej wszystkich budynków na cele społeczne / na uczelnie, giełdę itp/.

Adam Słomka był  w latach 1991-2001 przedstawicielem Polski w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w Strasburgu, wiceprzewodniczący Klubu Parlamentarnego Europejskich Demokratów /EDG/. Nawiązał tam długoletnią współpracę w ramach koordynacji sił patriotycznych Międymorza z Wieczysławem Czornowiłem – legendarnym przywódcą Narodowego Ruchu Ukrainy.

Przez 10 lat A.Słomka był w Mińsku  obserwatorem Rady Europy w Strasburgu ds. przestrzegania praw człowieka przez rezim Łukaszenki.

A.Słomka od 1989 r. jeździł regularnie do Wilna i Rygi by wspierać  w ramach koordynacji Międzymorza niepodległościowe aspiracje narodów Bałtyckich. Często pomagał Sajudisowi Vitautasa Landsbergisa. Przemawiał w imieniu Polskich sił patriotycznych na wielomilionowym wiecu w Rydze podczas kampanii żywego łańcucha protestu na granicy z ZSRR w rocznicę paktu Ribbentrop-Mołotow.

W 2014 r. Adam Słomka uczestniczył przez kilka dni w proteście na Kijowskim Majdanie Niepodległości –  wygłosił tam również przemówienie z głównej trybuny.

Od momentu napaści Rosji na Ukrainę Adam Słomka jako osoba publiczna mobilizuje w mediach podczas licznych wywiadów europejską opinię publiczną dla wsparcia narodu Ukraińskiego oraz  stoi na czele Legionu Polskiego, organizacji społecznej wysyłającej ochotników i wolontariuszy dla wsparcia walki z Rosją.

Adam Słomka jest przewodniczącym Konfederacji Polski Niepodległej , której jest wierny od początku swojej działalności społecznej w 1979 r..

W III Rzeczpospolitej  Sąd Najwyższy uznał wszystkie wyroki komunistycznych sądów wobec A.Słomki  za nieważne.

Lider KPN wraz K.Morawieckim z Solidarności Walczącej  utworzył Centrum Ścigania Zbrodniarzy Komunistycznych i Faszystowskich,  które koordynuje działania na rzecz oczyszczenia wymiaru sprawiedliwości oraz policji i wojska z funkcjonariuszy totalitarnego reżimu. A.Słomka organizował społeczną presję, (np. protesty tortowe w sądach) która doprowadziła do skazania przywódców hunty gen. Jaruzelskiego i Kiszczaka za zbrodnie stanu wojennego. Za swoją niezłomność został aresztowany w 2012 roku, co Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu uznał za całkowicie bezprawne i nielegalne.

Odznaczony Medalem za Zasługi dla Województwa Katowickiego, wyróżniony przez Kapitułę Nurtu Niepodległościowego Krzyżem Niepodległości.

Poseł do parlamentu Polski w latach 1991-2001 (I, II i III  kadencji).

Redaktor oraz wydawca pism opozycyjnych. W latach 1990-1994 radny Rady Miasta w Katowicach. Przeciwnik zmowy władz solidarności i komunistów tzw. Okrągłego Stołu.

Żona Beata. Hobby: szachy, turystyka górska, komputery.

Scroll to Top